Een hogere ontslagvergoeding is toch weer mogelijk. Werknemers die in strijd met de wettelijke regels door hun werkgever zijn ontslagen, kunnen via de rechter een schadevergoeding eisen voor het loon dat ze door dat onterechte ontslag mislopen. De kansen op een nieuwe baan en het arbeidsverleden mogen daarbij zwaar meetellen.

Leestip!

7 (on)waarheden over de transitievergoeding

Wat is de aanleiding voor een hogere ontslagvergoeding?

De bal kwam aan het rollen toen een advocaat naar de Hoge Raad stapte voor een ontslagen kapster. De nieuwe eigenaren van de kapsalon waar de betreffende werkneemster bijna 25 jaar in dienst was, wilden van haar af. In haar vakantie werd ze ontslagen. Ze kreeg geen transitievergoeding. De werkneemster stapte naar de rechter en kreeg gelijk. 

En dat betekent voor de transitievergoeding?

De kapster, met een vaste baan voor 4,5 uur per week en een inkomen van 224,51 euro bruto per maand, kreeg na tussenkomst van de rechter naast een transitievergoeding van 1.596 euro een billijke vergoeding van 4.000 euro mee dat gelijk staat aan ongeveer 16 maandsalarissen. Dat laatste gold vooral als straf voor de kapsalon en moet voorkomen dat de werkgever ten onrechte zijn personeel ontslaat.

Hoeveel werknemers gaan hiervan profiteren?

Dit arrest kan gevolgen hebben voor enkele honderden mensen per jaar en lelijk in de papieren lopen. Zeker voor werknemers die altijd goed hebben gefunctioneerd en nog lang hadden kunnen doorwerken, zal flink moeten worden betaald.

Worden werkgevers hiermee benadeeld?

De Hoge Raad zegt dat vooral moet worden gekeken naar de schadelijke gevolgen voor een werknemer. Tot nu toe tikte de rechter werkgevers op de vingers die de regels overtraden. De Hoge Raad zegt die benadering nu te beperkt te vinden. Die zegt: Het gaat niet om het straffen van de werkgever, maar te kijken wat billijk is voor de werknemer.

Hoe zat het ook alweer met de ontslagvergoeding?

In juli 2015 werd de ontslagvergoeding versoberd. Werknemers die twee jaar of langer bij een bedrijf werkten, hadden recht op een 'transitievergoeding' van maximaal 76 duizend euro of een jaarsalaris. Daarmee kwam een einde aan de gouden handdruk van soms enkele tonnen die vooral ouderen bij ontslag konden meekrijgen. Naast de transitievergoeding is er een zogenoemde billijke vergoeding als de werkgever zich heeft misdragen. Daarvoor moet een ontslagen werknemer dan wel naar de rechter. De bedragen die tot dusver werden toegekend liepen nogal uiteen en hingen af van de rechtbank. Ze varieerden van één tot 26 maandsalarissen.

Leestip!

5 vragen over de gewijzigde transitievergoeding

Wat heeft de Hoge Raad nu bepaald omtrent ontslagvergoeding?

Dat werknemers recht hebben op maatwerk. De komende jaren moet blijken hoe de rechters de schade in dit soort zaken gaan berekenen. Een rechter gaat zich nu opnieuw buigen over de eis van bijna 60 duizend euro en bepalen wat billijk is. Daarbij moeten rechters rekening houden met de gevolgen die het eind van de arbeidsovereenkomst heeft voor de werknemer.

Het uitgangspunt is een juiste compensatie voor de werknemer en niet het bestraffende effect (van de vergoeding) voor de werkgever:

  • uitgaan van alle omstandigheden van het geval (waaronder de duur het van het dienstverband, de hoogte van het loon en de reden waarom een werknemer om een billijke vergoeding verzoekt in plaats van vernietiging van de opzegging);
  • de gevolgen van het ontslag (tools) meewegen (zoals misgelopen loon, arbeidsmarktkansen, en een eventuele nieuwe baan en het daarbij behorende loon).

Leestip!

Straks geen (of beperkt) transitievergoeding betalen: dit zijn de voorwaarden

Beeld: Getty Images
Bron: De Volkskrant