nienke thurlings jong burn out

Haar agenda loopt vol, aan het aantal media-aanvragen lijkt geen eind te komen. Nienke Thurlings, bekend van de website Jong Burnout en haar optreden in het programma Hollandse Zaken, is dagelijks met het onderwerp burn-out bezig.

Ze is niet alleen ervaringsdeskundige, op haar 24e was ze zelf opgebrand, maar ook sociaal psycholoog, groepstrainer, loopbaancoach en yogadocente. En met al die ervaring wil ze nu voorkomen dat anderen jong burn-out raken.

#1 Er is momenteel veel aandacht voor jong burn-out raken. Hoe komt dat?

“Ja, het gaat maar door. Media-aanvragen blijven binnenkomen en het aantal volgers op mijn website is opzienbarend toegenomen. Jong burn-out is een hot topic.
De reden: er is een verschuiving gaande. Het bewustzijn groeit. De acceptatie en de kennis over burn-out neemt toe.”

#2 Daar zal jij wel blij mee zijn

“Ja, dat ben ik zeker. Ik ben in 2013 mijn website Jong Burnout gestart. Vooral om alles wat ikzelf had geleerd over het onderwerp te delen met anderen. Simpelweg omdat er verder online nauwelijks informatie te vinden was.

Twee jaar geleden besloot ik om op mijn eigen website een foto van mezelf te plaatsen en toen kreeg ik van verschillende kanten reacties als ‘zou je dat nu wel doen, je kunt beter verzwijgen dat jij burn-out was’. In de afgelopen twee jaar is er dus wel het een en ander veranderd. Dat verschuilen hoeft niet meer. Maar goed ook, want als er niets aan gedaan wordt, hebben we niet alleen persoonlijk maar ook als maatschappij een probleem.”

#3 Wat is de oorzaak van al die opgebrande millennials?

“Ik heb inmiddels zo’n duizend mensen getraind en gecoacht, en veel over het onderwerp gelezen en geleerd. Wat ik nu denk is dat de oorzaak de perfecte cocktail is van twee factoren:

  1. We leven in een overprikkelde 24-uurs maatschappij. Daarbij leven we niet alleen een fysiek leven, maar ook een digitaal leven. De druk van de omgeving is daardoor op iedereen groot.
  2. Daar komt voor millennials een factor bij. Zij zijn opgevoed in die digitale en overprikkelde samenleving. Daardoor hebben ze geen basis, geen herinnering, aan hoe het ook anders kan. Ze willen wel rust en regelmaat, maar weten niet hoe. Er komt dus meer bij kijken dan simpelweg op het ‘uit-knopje’ drukken.

#4 Waarom zouden we op het ‘uit-knopje’ moeten drukken?

“Het is goed om te weten dat even niks doen, niet erg is. Juist in die momenten van verveling en tijdloosheid ontstaat diepe verbinding met jezelf. Je staat open voor zaken die je normaal niet zouden opvallen. Zo ontdek je bijvoorbeeld patronen in de bakstenen van het huis tegenover je. Je kunt het wel mindfulness noemen.

Dit proces helpt je hersenen bovendien om met nieuwe oplossingen te komen. Er ontstaat ruimte voor creativiteit. Dat zat vroeger van nature in onze samenleving en dat krijgen millennials niet meer mee.”

jong burn out

#5 Zijn er nog meer factoren?

“Ja. Als jongeren gestrest raken, kunnen ze niet bij ouders terecht voor oplossingen. Die komen uit andere tijd, snappen de oorzaken niet goed. En als maatschappij leren we ook maar net hoe dit zit, dus er is weinig houvast.

De prestatiedruk en hoge digitale mediaconsumptie maken bovendien dat millennials zich minder verbonden voelen. Met zichzelf, anderen en de wereld. Deze innerlijke leegte resulteert in vluchtgedrag en de verslaving aan nog meer prikkels en prestaties. Een vicieuze cirkel.”

#6 En zo raken ze dus burn-out

“Kijk, het verschil met vroeger is als volgt: een traditionele burn-out kwam door de combinatie werk en privé. Dan zat een werknemer op het werk al aan zijn taks en dan gebeurde er privé iets waardoor de balans doorschoot. En dan was de rust nergens meer te vinden. Of door een situatie in de privésfeer stortte iemand zich op het werk en raakte dan opgebrand.

Risicogroepen

En dan waren er natuurlijk de risicogroepen: managers, zorg, advocatuur, waarin de werkdruk zo hoog is dat mensen helemaal in het werk worden gezogen. Vaak ging het daarbij ook om perfectionisten of mensen die alles voor een ander goed willen doen. Altijd weer een tandje erbij. Ook dat kan voor burn-out zorgen.

Maar bij de jongeren van nu zit het anders. Er spelen een aantal factoren. Ten eerste is er nergens meer rust. De maatschappij verheerlijkt perfectionisme, deze karaktereigenschap wordt extreem gecultiveerd. Burn-out raken is daarmee niet meer een individueel persoonlijkheidsprobleem maar een persoonlijkheidsprobleem dat gecreëerd wordt door de maatschappij.

Daarbij komt dan vervolgens de snelheid en constante aanwezigheid van de digitale wereld. Jongeren kunnen zich niet wapenen tegen die dubbele druk.”

#7 En daar is niks aan te doen?

“Het grote misverstand, vooral bij oudere generaties, is dat er gezegd wordt: ‘die jongeren moeten altijd zoveel kan dat niet een tandje lager’, oftewel: ‘eigen schuld’. Maar dat kun je niet zeggen, dat is te kort door de bocht. Millennials zijn gestimuleerd door de huidige maatschappij. Ze willen zelf niet teveel, maar ze hebben de indruk gekregen dat dit zo hoort. Teveel willen is hun standaard geworden. Er kan wel wat aan gedaan worden, maar we moeten echt bij de basis beginnen. Jongeren opnieuw leren wat innerlijke rust en uiterlijke regelmaat is. En hoe fijn dat kan zijn.”

#8 Je geeft trainingen aan werkgevers en HR-specialisten over jong burn-out raken. Hoe vroeg moeten we beginnen met alert zijn?

“Zo vroeg mogelijk. Daarom ik geef niet alleen trainingen aan organisaties, ik werk ook samen met universiteiten en onderwijsinstellingen. Met hen zit ik rond de tafel om te voorkomen dat studenten tijdens hun studie al afbreken. En we zorgen ervoor dat ze goed beslagen de arbeidsmarkt opgaan. Als je vraagt hoe vroeg we alert moeten zijn: ik ben recent ook al op een middelbare school geweest. Want daar zien ze de eerste signalen ook al.

En ik coach mensen zo jong als zeventien persoonlijk. Het is zaak dat we vroeg ingrijpen en op alle niveaus iets aanbieden. Het is geen one quick fix, we moeten jongeren een nieuwe levensstijl aanleren.”

#9 Kijkend naar de werkvloer: kan een werkgever signalen herkennen?

“Ja dat kan. Mensen die opgebrand raken, zijn vaak mensen die

  • altijd hun best doen,
  • hard werken,
  • nooit nee zeggen,
  • consequent een afspraak of deadline niet halen.

En dan heb je natuurlijk spanningsklachten als angstgevoelens, hoofdpijn en hyperventilatie. Maar daar heb je als werkgever vaak geen zicht op. Tenzij je heel goed persoonlijk contact hebt. Het resultaat is vaak dat werknemers te lang doorgaan. Ik hoor zoveel verhalen van mensen die in de buitendienst werken en hun auto op de vluchtstrook zetten omdat ze een hyperventilatie aanval hebben.”

Leestip!

#10 Heb je tips voor werkgevers?

“Het gevaar schuilt in nooit nee zeggen. Als jij een bedrijfscultuur hanteert waar geen grenzen zijn, waar je werknemers niet afremt, dan lopen zij een dubbel risico.


Maak een takenlijst
Neem mensen serieus als ze aangeven dat ze teveel werk op hun bord hebben. Luister als ze dat zeggen, begeleid ze. Bijvoorbeeld: laat hen hun werkzaamheden inzichtelijk maken door zowel grote als kleine taken op papier te zetten. Hoeveel tijd verwachten ze kwijt te zijn aan iedere taak, kijkend naar de taken van de komende maanden. Als je te maken hebt met perfectionist die nooit nee zegt, dan kun je verwachten dat iemand te weinig tijd incalculeert.

Stel prioriteiten
Is de lijst af, leg dan de verantwoordelijk terug waar die hoort te liggen, dus bij jou als manager en stel prioriteiten. Behoed de werknemer door te zeggen wat eerst moet gebeuren en wat mag wachten.

Tegelijkertijd voel je wellicht als bedrijf ook de druk om te blijven presteren, want doe jij het niet dan doet de concurrent het wel. Als je die competitieve advantage wilt behouden, mét behoud van je mensen, dan moet jij zelf ook prioriteiten stellen voor het bedrijf. Je bent verder van huis als je werknemers omkiepen.

Creëer een veilige cultuur
Zit niet als een havik bovenop je mensen maar creëer een cultuur waar mensen zich veilig voelen om het aan te geven als het niet meer gaat. Hou regelmatig check-ins en geef werknemers het gevoel dat ze het goed doen. Geef ze het vertrouwen dat als het niet goed gaat ze bij je aan kunnen kloppen, dat dat geen zwakte is.

Geef het voorbeeld
Bovenstaande kun je zeggen, maar beter is om het uit te stralen. Bijvoorbeeld door regels op te stellen over wanneer je elkaar wel of niet een email of een WhatsApp stuurt. Je kunt afspreken dat je elkaar vlak voor een belangrijke deadline wel privé mag benaderen, maar daarbuiten niet.

En als je als manager op zondagavond nog je mailbox wilt opschonen en je mailt mensen, dan moet je ze vertellen dat ze dan niet hoeven te antwoorden. Het is fijn dat jij van de ruis in je hoofd af bent, maar zadel er een ander niet mee op. Wees je bewust van het gevoel dat je creëert.

Doe samen iets leuks
En doe regelmatig wat leuks met je werknemer. Laat de borrel niet om 17 uur starten want dan voelen ze zich verplicht om te blijven, ook in hun vrije tijd. Maar start om 16 uur, dan voelt het als een cadeautje. Zo’n borrel is goed voor de onderlinge band. Laat het niet alleen om targets en prestaties gaan.”

Leestip!

Beeld: Getty Images